¹Pali, shërbëtor i Jezus Krishtit, i thirrur për të qenë apostull, i veçuar për ungjillin e Perëndisë,

²(të cilin ai e kishte premtuar më parë me anë të profetëve të tij në shkrimet e shenjta),

³për sa i përket Birit të tij, Jezus Krishtit Zotit tonë, që u bë sipas mishit nga fara e Davidit;

⁴dhe u deklarua për të qenë Biri i Perëndisë me fuqi, sipas frymës të shenjtërisë, me anë të ringjalljes prej së vdekurish;

⁵me anë të të cilit kemi marrë hir dhe apostullim, për bindje të besimit ndër të gjitha kombet, për emrin e tij;

⁶midis të cilëve edhe ju jeni të thirrurit e Jezus Krishtit;

⁷drejtuar të gjithë atyre që janë në Romë, të dashur nga Perëndia, të thirrur për të qenë shenjtorë: Hir për ju dhe paqe nga Perëndia Ati ynë, dhe nga Zoti Jezus Krisht.

⁸Së pari, e falënderoj Perëndinë tim nëpërmjet Jezus Krishtit për të gjithë ju, që për besimin tuaj flitet anembanë tërë botës.

⁹Se Perëndia është dëshmitari im, të cilit i shërbej me frymën tim në ungjillin e Birit të tij, që pandërprerë ju përmend gjithnjë në lutjet e mia;

¹⁰duke bërë kërkesë, që me ndonjë mënyrë, së shpejti të kem një udhëtim të mbarë prej vullnetit të Perëndisë, për të ardhur te ju.

¹¹Se dëshiroj t'ju shoh, që t'ju përçoj ndonjë dhunti frymërore, me qëllim që ju të bëheni të qëndrueshëm;

¹²pra, që unë të ngushëllohem së bashku me ju me anë të besimit tonë të përbashkët, njëherazi tuajin dhe timin.

¹³Tani, nuk dua të mos e dini, vëllezër, se shpeshherë kisha vënë qëllim në vetvete për të ardhur te ju, (por u pengova deri tani), që të mund të kem ca fryt edhe midis jush, ashtu si ndër johebrenj të tjerë.

¹⁴Unë u jam borxhli si grekëve, edhe barbarëve; si të urtëve, edhe të paurtëve.

¹⁵Kështu që, për aq sa më përket mua, jam gati t'ju predikoj ungjillin edhe juve që jeni në Romë.

¹⁶Se unë nuk kam turp për ungjillin e Krishtit: sepse ai është fuqia e Perëndisë për shpëtim të kujtdo që beson; së pari judeut, por edhe grekut.

¹⁷Sepse në të, drejtësibërja e Perëndisë zbulohet nga besimi në besim; sikurse është shkruar: I drejti ka për të jetuar me anë të besimit.

¹⁸Se mëria e Perëndisë zbulohet nga qielli kundër gjithë paperëndishmërisë dhe padrejtësibërjes së njerëzve, të cilët e zaptojnë të vërtetën me padrejtësi;

¹⁹sepse ajo çka mund të njihet për Perëndinë është e manifestuar në ta; ngaqë Perëndia ua ka dëftuar atyre.

²⁰Se gjërat e padukshme të tij, pikërisht fuqia e tij e përjetshme dhe Hyjnia, shihen kthjellët qysh nga krijimi i botës, duke u bërë të kuptueshme me anë të gjërave që janë bërë; kështu që ata janë pa justifikim:

²¹për shkak se, kur e njohën Perëndinë, nuk e përlëvduan atë si Perëndi, dhe as nuk qenë mirënjohës; por u bënë të kotë në imagjinatat e tyre, dhe zemra e tyre e marrë u errësua.

²²Duke e pohuar veten të urtë, ata u bënë të marrë,

²³dhe e ndryshuan lavdinë e Perëndisë të paprishshëm në një shëmbëlltyrë të bërë në ngjasim me njeriun e prishshëm, dhe me zogjtë, dhe me shtazët katërkëmbëshe, dhe me rrëshqanorët.

²⁴Prandaj edhe Perëndia i dorëzoi ata te papastërtia nëpërmjet ëndjeve të vetë zemrave të tyre, për t'i çnderuar trupat e tyre midis tyre;

²⁵të cilët e ndryshuan të vërtetën e Perëndisë në gënjeshtër, dhe e adhuruan e i shërbyen krijesës më tepër sesa Krijuesit, i cili është i bekuar përjetë. Amen.

²⁶Për këtë arsye, Perëndia i dorëzoi ata në pasione të fëlliqura; sepse edhe gratë e tyre e ndryshuan funksionin e natyrshëm në atë që është kundër natyrës;

²⁷e në të njëjtën mënyrë edhe burrat, duke e lënë funksionin e natyrshëm të gruas, u dogjën në ëndje ndaj njëri-tjetrit; burra duke vepruar me burra atë çka është çnderuese, dhe duke marrë në veten e tyre atë shpagim të duhur të gabimit të tyre.

²⁸Dhe, meqenëse atyre nuk u pëlqeu që ta përmbanin Perëndinë në njohurinë e tyre, Perëndia i dorëzoi ata te një mendje e skartuar, për të bërë ato gjëra që nuk janë të volitshme;

²⁹duke u mbushur me çdo padrejtësibërje, kurvëri, ligësi, lakmi, keqdashësi; përplot me zili, vrasje, debate, mashtrim, poshtërsi; pëshpëritës,

³⁰përgojues, urrejtës të Perëndisë, dashaligës, krenarë, mburravecë, shpikës të së këqijave, të pabindur ndaj prindërve,

³¹që u mungon të kuptuarit, besëlidhjeshkelës, të pandjeshëm, të papajtueshëm, të pamëshirshëm;

³²të cilët duke e njohur gjykimin e Perëndisë, se ata që kryejnë këto gjëra janë të denjë për vdekje, jo vetëm që veprojnë njëlloj, por edhe gjejnë kënaqësi në ata që i kryejnë këto.